1re édition
(1694)
(1694)
150/150
rechigner
1re édition
RECHIGNER.
v. n.■
Tesmoigner par l’air de son visage la mauvaise humeur où l’on est, le chagrin qu’on a. Qu’avez-vous à rechigner ? il rechigne tousjours. il fait les choses de mauvaise grace, & en rechignant.
■
Rechigné, ée. part. Qui rechigne. Un visage rechigné. une mine rechignée. une petite vieille rechignée.
Vous pouvez cliquer sur n’importe quel mot pour naviguer dans le dictionnaire.
VOISINAGE ALPHABÉTIQUE
- réchauffer, v. tr.
- réchauffeur, n. m.
- réchauffoir, n. m. [7e édition]
- rechaussement, n. m.
- rechausser, v. tr.
- rêche, adj.
- recherche, n. f.
- recherché, -ée, adj.
- rechercher, v. tr.
- rechigné, ée, adj. [3e édition]
- rechigner, v. intr.
- rechoir, v. intr. [7e édition]
- rechristianisation, n. f.
- rechristianiser, v. tr.
- rechute, n. f.
- rechuter, v. intr.
- récidivant, -ante, adj.
- récidive, n. f.
- récidiver, v. intr.
- récidiviste, n.
HISTOIRE DU MOT
- rechigner, v. n. [1re édition]
- rechigner, v. n. [2e édition]
- rechigné, ée, adj. [3e édition] rechigner, v. n. [3e édition]
- rechigner, v. n. [4e édition]
- rechigner, v. n. [5e édition]
- rechigner, v. n. [6e édition]
- rechigner, v. n. [7e édition]
- rechigner, v. intr. [8e édition]
- rechigner, v. intr. [9e édition]
